Bir yolu tarif ederken “güvenli” demek ister insan. Hele ki adına “otoyol” deniyorsa… Hızın, konforun ve güvenliğin bir arada sunulduğu bir sistem beklenir. Ancak Niğde–Adana Otoyolu bugün bu tanımın çok uzağında, sürücüyü güvene değil, adeta tehlikenin tam ortasına davet ediyor.
Geçtiğimiz günlerde direksiyon başına geçip bu yolu kilometre kilometre test ettim. Gidiş-geliş tüm hattı dikkatle inceledim. Karşılaştığım manzara ne yazık ki bir otoyola yakışmıyor. Yol yüzeyinde oluşan çukurlar, yer yer meydana gelen çökmeler ve özellikle yağış sonrası oluşan su birikintileri… Bunların her biri tek başına bile ciddi risk oluştururken, hepsinin aynı hatta bulunması sürücüyü kaza ile burun buruna getiriyor.
En tehlikeli olan ise su birikintileri. Yüksek hızda ilerleyen bir araç, aniden karşılaştığı su tabakasında kontrolünü kaybedebilir. Direksiyon hâkimiyeti bir anda yok olur, lastik yol ile temasını keser. Bu durumun adı bellidir: ölüm riski. Üstelik bu risk, sürücünün hatasından değil, yolun kusurundan kaynaklanıyorsa ortada çok daha ciddi bir sorun var demektir.
Bir diğer mesele ise çukurlar… Otoyolda çukur olur mu? Olmamalı. Hele ki ücret ödeyerek kullandığınız bir yolda, aracınızın süspansiyonunu zorlayan, lastiğinizi patlatma ihtimali taşıyan bu tür kusurlar kabul edilebilir değildir. Bu sadece maddi zarar değil, aynı zamanda ani manevralara sebep olarak zincirleme kazalara davetiye çıkarır.
Alt Yapı ve Ulaştırma Bakanlığı, bu hatta bakım ve onarım çalışmaları yapılacağını zaten ifade ediyor. Ancak mesele “yapılacak” değil, “ne zaman yapılacak?” sorusudur. Çünkü bu yol her gün binlerce sürücüyü ağırlıyor. Her geçen gün, her geçen saat risk büyüyor. Bir kazanın ardından yapılacak müdahalenin hiçbir anlamı yoktur; önemli olan kazayı olmadan engellemektir.
Sürücü, bu yolu kullanırken yalnızca direksiyona değil, aynı zamanda zemine de güvenmek ister. Ama bugün Niğde–Adana Otoyolu’nda bu güven duygusu ciddi şekilde zedelenmiş durumda. İnsanlar artık yola değil, çukurlara odaklanarak ilerliyor. Bu, bir otoyol için en büyük başarısızlıktır.
Buradan açıkça ifade etmek gerekiyor: Ücretli bir otoyolda bu şartlar kabul edilemez. Bu yol, sürücüyü hızla varacağı noktaya ulaştırmak için değil, güvenli şekilde ulaştırmak için vardır. Eğer güvenlik yoksa, geriye sadece asfalt değil, risk kalır.
Niğde–Adana Otoyolu’nun mevcut haliyle bir an önce kapsamlı bakım ve onarımdan geçirilmesi şarttır. Geçici çözümler değil, kalıcı düzenlemeler yapılmalı; yüzey kalitesi artırılmalı, su tahliyesi sistemi gözden geçirilmeli ve sürücü güvenliği en üst seviyeye çıkarılmalıdır.
Aksi halde bu yol, sadece bir ulaşım hattı değil, adı konulmamış bir tehlike hattı olmaya devam edecek.
Ve ne yazık ki, böyle giderse bu otoyolun adı hafızalarda hep aynı kalacak: KATİL OTOYOL…!
